_{چه سبز میشود دلم چو میکند هوای تو / خوشا دلی که می تپد همواره از برای تو
خوشا دلی که جز رضا ، دمی رضا نمی‌شود / در آتش است دم به دم ، به عشق جانفزای تو
کبوتر دلم ببین چه عاشقانه پر کشد / در آسمان آبی خیال دلگشای تو
مرا بخوان به درگهت که بیقرار بودنم / تمام هستی ام رضا ، نثار خاک پای تو
گُل ستاره می دمد به یادت از دو دیده‌ام / قسم به حرمتت رضا ، رضای من رضای تو
ز مهربانی تو من ، چه قصه ها شنیده ام / ز لطف بی‌نهایت وز بخشش و عطای تو
در انتظار مانده دل ، دل غریب نسترن / امید آنکه میرسد به درد من دوای تو
.
.
حاشا که سر از پای رضا برداریم / دست از سر سودای رضا برداریم
حاشا که به محشر به تمنای بهشت / چشم از رخ زیبای رضا برداریم
.
.
در باغ ولایت گل خوشبوست رضا / سرو و چمن گلشن مینوست رضا
نومید مشو ز درگه احسانش / زیرا به جهان ضامن آهوست رضا
.
.
مجبور شدم به هر کسی رو بزنم / در محضر هر غریبه زانو بزنم
تحقیر شدم ، چون که فراموشم شد / یک سر به ضامن آهو بزنم
.
.
آقا گداتو پس نزن ، اونکه فقط می خواد یه چیز / عمری کبوترت شدم یه بار برام گندم بریز
.
.
السلام ای حضرت سلطان عشق / یا علی موسی الرضا ، ای جان عشق
السلام ای بهر عاشق سرنوشت / السلام ای تربتت باغ بهشت}