Share/Save/Bookmark
 
چهارشنبه ۳۰ فروردين ۱۳۹۱ ساعت ۰۹:۳۷
کد مطلب : 5871
 

50قطعه پرنده نادر 'میش مرغ' در زیستگاههای آذربایجان غربی زیست می كنند
مدیركل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی گفت: افزون بر 50 قطعه از پرنده نادر 'میش مرغ' در زیستگاه های این استان زیست می كنند.
مرجع : خبرگزاری ايرنا
 
50قطعه پرنده نادر
'حسن عباس نژاد'، در بازدید از سایت مركز تحقیقات میش مرغ بوكان در گفت و گو با خبرنگار ایرنا افزود: آذربایجان غربی بیشترین تعداد از این گونه پرنده نادر و منحصر به فرد را در كشور دارد.

وی، مهمترین زیستگاه این پرنده را دشت 'سوتاو حمامیان' بوكان دانست و اظهار كرد: در این زیستگاه، كه به لحاظ امنیت و شرایط زندگی بهترین زیستگاه میش مرغ در كشور به شمار می رود، 35قطعه میش مرغ شمارش شده است.

عباس نژاد گفت: به منظور حفاظت، احیا و تكثیر این پرنده، كه از گونه های كمیاب و نادر در جهان است، به زودی عملیات احداث نخستین مركز تحقیقات و مطالعات پرنده 'میش مرغ' كشور در بوكان با یك میلیارد و 200 میلیون ریال آغاز خواهد شد.

میش‌مرغ، پرنده‌ای از خانواده 'هوبرگان' است كه در دشت ‌های وسیع بی ‌درخت، زمین ‌های استپی و كشتزارهای پهناور حبوبات و علفزارها زندگی می‌كند.

این پرنده دارای گردن و پاهای كشیده، بال ها و منقار پهن و پرهای رنگارنگ است و روی زمین لانه ‌سازی می‌كند.

میش مرغ در فصل بهار تخمگذاری می‌كند و در هر دوره نیز دو تا چهار تخم می‌گذارد كه پس از 25 تا 27 روز جوجه ‌ها به دنیا می‌آیند.

میش مرغ یكی از بزرگترین پرندگان ایران است و از نظر شكل و جثه شباهت زیادی به بوقلمون دارد.

طول بدن آن به یك متر و وزنش به بیش از 15 كیلوگرم می‌رسد كه پرهای میش مرغ در قسمت پشت به رنگ نخودی سیر با راه ‌های عرضی سیاه و در قسمت شكمی، كاملا سفید رنگ است.

این پرنده پاهای قوی و بلندی دارد كه به سه انگشت ختم می‌شود و این پاهای قوی، برای میش مرغ كه كمتر پرواز می‌كند، اهمیت زیادی دارد.

این پرنده بسیار زود رم و محتاط است و با اینكه پروازش قوی است، اغلب در مقابل خطر می‌دود یا مخفی می‌شود.

نر و ماده این پرنده شبیه به هم هستند اما نرها جثه بزرگتری دارند.

پرنده نر بالغ، نوار بلوطی رنگی در ناحیه سینه دارد و پرهای سبیل‌ مانندی مركب از موپرهای سفید در دو طرف صورت آن دیده می‌شود.

میش مرغ‌ها، بیشتر در كشتزارهای مسطح مانند مزرعه ‌های گندم، نخود و یونجه زندگی می‌كنند.

تغذیه این پرنده بسیار متفاوت و شامل مواد گیاهی و حیوانی مختلف از جمله حشرات، قورباغه و سوسمار بوده و در بهار كه زمان جوجه آوری است آشیانه خود را در قسمت ‌های انبوه این مزارع می‌سازند اما در پاییز و زمستان نیز می‌توان آنها را در مزارع درو شده مشاهده كرد.

میش مرغ‌ها به محض احساس خطر، به طرف نقاط مرتفع پرواز می‌كنند و در آنجا به دیده بانی می پردازند.

در ایران هم اكنون دشت 'سوتاو' بوكان مهمترین زیستگاه پرنده میش مرغ در كشور است كه این مكان به دلیل شرایط مطلوب و منحصر بفرد خود به مهمترین زیستگاه پرنده نادر میش مرغ تبدیل شده ‌است.

دشت سوتاو كه یك پهنه تپه ماهوری به وسعت 400 هكتار را در روستای حمامیان شامل می‌شود، سالانه پذیرای 30 تا 35 قطعه از این‌ نوع پرنده نادر است.

به تازگی از سوی اداره كل حفاظت محیط زیست آذربایجان غربی، این منطقه به عنوان پناهگاه میش مرغ در آذربایجان غربی اعلام شده ‌است.

محل زیست این پرنده در آذربایجان غربی مناطق 'آزاد'، 'باجوند' و 'كانی سیب' در مهاباد و 'دشت سوتاو'، 'حمامیان' و مراتع روستایی 'ینگجه' در بوكان به شمار می روند.

این پرنده به دلیل محدود شدن زیستگاه‌های طبیعی، شكار بی‌رویه و اختلال در مناطق زیست و تخمگذاری آن، در معرض تهدید انقراض است.

میش مرغ یك پرنده نادر در جهان به شمار می ‌رود كه در زمان حاضر در فهرست سرخ اتحادیه بین ‌المللی حفاظت از جمعیت و منابع طبیعی قرار دارد.