|
يکشنبه ۱۳ شهريور ۱۳۹۰ ساعت ۱۰:۴۱
کد مطلب : 5314
مصاحبه با آقای دکتر رامین نجفی عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه
|
|
1- لطفا خودتان را معرفی نمایید:
رامین نجفی هستم متخصص بهداشت و بیماری های طیور و عضو هیئت علمی دانشگاه ارومیه،
دوره دکتری عمومی را از دانشگاه ارومیه و دوره دکتری تخصصی را از دانشگاه تهران اخذ نموده ام.
در سال 1381 وارد دانشگاه تهران شدم، همزمان با تحصیل در دانشگاه تهران درکلینیک تخصصی دکتر رزازیان، به شکل عملی از تجارب زنده یاد دکتر مهدی رزازیان که به حق یکی از اساتید مجرب صنعت طیور کشورمان بودند و با سعه صدر در تربیت ما ذره ای دریغ ننمودند کسب تجربه نمودیم.
در این سالها خود مستقیما مدیریت بهداشتی و فنی واحدهای مادر و گوشتی را در شهرستان میانه عهده دار بودم و فعالیتهای عملی را در کنار تحصیل علم در دانشگاه تهران ادامه میدادم.
در سال 1386 از دانشگاه تهران فارغ التحصیل شده و به عنوان هیئت علمی درگروه علوم دامی دانشگاه ارومیه مشغول فعالیت گشتیم. از سال 1383 در گروه علوم دامی دانشگاه ارومیه، گرایش اختصاصی طیور را با کمک همکاران راه اندازی نموده تدریس دروس پرورش جوجه های گوشتی، پرورش مرغ اجداد و مادر، اصول پرورش طیور، جوجه کشی، بهداشت طیور، پرورش مرغ تخمگذار ، بیماریهای طیور را به طور اختصاصی برگزار میکنیم. در اجرای آزمایشات فارمی شرکت های دارویی کشور نیز فعال بوده تا به حال چندین آزمایش را در مزارع مختلف انجام داده و گزارش نموده ام.
به موازات فعالیت های علمی پژوهشی در دانشگاه، فعالیتهای مشاوره ای به صنعت طیور را نیز در استان آذربایجان غربی به خصوص شهر ارومیه انجام میدهیم.
2- جنابعالي در چه زمينه هاي تحقيقاتي مشغول بكار هستيد؟
سعی میکنم موضوعات تحقیقاتی اینجانب همسو با مسائل پرورشی باشد. در حال حاضر بیشتر روی افزودنی های غذایی و نیز بحث نور در حال تحقیق هستیم.
3- نطر شما در مورد مشكلات بهداشتي صنعت طيور كشور و استان در حال حاضر چيست؟
شاید نتوان حق مطلب را در چند سطر بیان نمود. به نظر من اولین معضل در کشور ما، عدم وجود اطلاعات دقیق و فنی در مورد اپیدمیولوژی بیماریها می باشد. و چه بسا یک بیماری یک سال به صنعت خسارت وارد میکند تازه بعد از یک سال، همکاران ما در دامپزشکی اعلام میکنند که عامل اصلی چه بیماری است. به عنوان نمونه بیماری نیوکاسل را نام میبرم. و نمونه دیگر در مورد بیماری برونشیت عفونی است. هنوز به طور دقیق نوع سویه های موجود در مناطق مختلف کشور، میزان بیماریزایی و نیز کارایی واکسنهای موجود علیه آنها تعریف نشده است و همکاران دامپزشک هر یک بر اساس تجارب و نگرش فردی خویش چگونگی برخوردشان با این بیماری متفاوت است. وجود این معضل بنیادی در مورد بیماری های مختلف موجب سلب اعتماد صنعت از کارشناسان گردیده به تبع آن پرورش دهندگان هر یک روش خویش را پیش میگیرند و به اصطلاح عام هر یک ساز خود را می زنند. بروز چنین پدیده ای شاید یکی از بزرگترین معضلات بهداشتی صنعت طیور کشور باشد چرا که اگر در یک منطقه 9 واحد، مسائل بهداشتی را به طور اصولی و علمی اجرا کنند و فقط یک واحد رعایت نکند می دانیم که به احتمال قوی نتیجه کار 9 واحد دیگر را تحت تاثیر قرار خواهد داد.
5- راهكار شما در زمينه پايش بيماري هاي طيور در كشور چيست؟
به نظر من کشور بایستی به چند منطقه تقسیم گردد و در هر منطقه آزمایشگاهی مجهز با کارمندانی متخصص راه اندازی گردد. و تمام بیماری ها با بودجه ای که دولت صرف این کار میکند مورد پایش قرار گیرد. نتایج آزمایشگاه مناطق مختلف به آزمایشگاه مرکزی ارسال گردیده، تمام نتایج در ازمایشگاه مرکزی که مرجع می باشد مورد تجزیه و تحلیل قرار گیرد و متخصصین امر بر اساس همان نتایج برنامه های واکسیناسیون و پیشگیری اختصاصی هر منطقه را اعلام فرمایند.
6- نظر شما در زمينه كاهش هزينه ها در بخش دامپزشكي با توجه به هدفمندي يارانه ها چيست؟
تنها موقعی عملی و میسر است که کارشناسان مجربی در کشور تربیت گردد.
